Storythai

ปวดหัว
เพราะว่าวันๆนั่งจ้องคอม
พอออกไปข้างนอกก็ร้อนและรถติด

เมื่อวานไปหัวหมาก วันนี้ต้องไปอีกรอบ
แล้วก็แวะเอารีปรินท์ที่อโศก
จากนั้นก็ไปสยามต่อ
คือมันเป็นเส้นทางที่รกติดมากๆ
เล่นเอามึนเลยทีเดียว

ว่างและจน
คือ ว่างอยากออกไปเที่ยว แต่ก็ไม่มีเงิน ฮ่าๆๆๆๆ
ชีวิตหนอชีวิต

แต่ยังไงก็ตาม
ตอนนี้มีเป้าหมายใหม่แล้ว
บางกอกแอร์เวย์
คราวนี้จะไม่ตั้งความหวังไว้สูงเกินไปแล้วล่ะ
เอาสบายๆ ชิวชิวดีกว่าเนาะ

ตอนที่เข้าสัมมนาทีจีที่เอแบค
พี่แอร์คนนึงก็บอกว่าเราน่าจะทำบางกอกแอร์เวย์ได้เพราะว่าสูง
ที่นี่รับผู้หญิงสูงกว่า 162 ซม. แหน่ะ
ซึ่งก็ถือว่าสูงเลยนะ เพราะว่ามาตรฐานผู้หญิงไทยก็แค่ 160 ใช่มะ

แต่ว่าอีชั้นอ้วนเนี่ยอ่ะสิคะปัญหา
วัดจากที่แจลอ่ะ 173.5 น้ำหนัก 58
(แต่ตอนนั้นอยู่ในช่วงควบคุมน้ำหนัก ตอนนี้เท่าไหร่แล้วไม่รู้)
ลองมาคิดดู เอา 110 ลบส่วนสูงก็ต้องหนัก 63 ถูกมะ
บวกลบได้เท่าไหร่หว่า คือ น้ำหนักมันจะน้อยไป
แต่ตัวจริงๆอ่ะ อ้วน...
กลัวเข้าไปแล้วเค้าถามว่า ไม่คิดว่าตัวเองอ้วนไปเหรอ
ก้นก็ใหญ่ หน้าก็กลม คิดว่าจะเป็นแอร์ได้เหรอยะ
อะไรทำนองนั้น ฮ่าๆๆๆๆๆ (พูดเองขำเอง)

เอาเหอะ ลองไปดูก็ดีกว่าปล่อยให้โอกาสมันผ่านไปเฉยๆ

ต้องขอขอบคุณ www.thaicabincrew.com
เป็นเวปสำหรับคนที่อยากเป็นแอร์เลยแหละ
ให้ความรู้ แล้วก็ให้กำลังใจ
ถ้าไม่ได้อยากเป็นแอร์ แล้วไม่ได้เข้าเวปนี้
คงไม่รู้เลยว่าการเป็นแอร์มันไม่ง่ายอย่างที่คิด
ทำงานก็คงไม่ยากมาก เท่ากับตอนที่จะเข้าไปเป็นหรอก
มันช่างเป็นยากเย็นแสนเข็ญ
แล้วก็ยังมีอีกหลายคนที่ยังคงพยายามอยู่
ถึงแม้จะผิดหวังไปหลายครั้งแล้วก็ตาม
อย่างน้อยก็ช่วยผลักดันให้เราสู้แหละว๊า
คุณสมบัติสายการบินไหนเราก็ไม่ขาด
จะไม่มีก็ตรงความสวยเพรียว และความฉลาดเนี่ยแหละวะ ฮ่าๆๆๆ

ป.ล. ขอบคุณทุกคนที่มาคอมเมนท์ให้ค่ะ
ติดตามเป็นกำลังใจให้ด้วยน๊า
(พูดอย่างกะเป็นดารา ฮ่าๆๆ)